و چه غمناک ترين شبي است امشب

در امشب شبی که عالم هستی می رود تا ملکوتی ترین انسان روی زمین را از این دنیای خاکی بدرقه کند و به عالم جاويدان رهسپار و در امشب شبي که ماه صفر در آخرين روزهاي خودش شرمنده است از اينکه شاهد عروج عزيزترين بنده خدا است و در امشب شبي که علي و زهرا و فرزندانش تنها وغريبانه مهمان خانه امين ترين انسان روي زمين هستند که براي رسيدن به معبودش لحضه شماري مي کند، صداي کلوم درب آن پاکترين و بي آلايش ترين منزل روي زمين، به صدا در مي آيد و اين صداي فاطمه ست که  ندا مي دهد کيستي و از آن سوي درب ندا مي آيد که به ملاقات رسول برحق خدا آمدم  و اذن دخول مي خواهم و فاطمه مي گويد که امين الله حال مساعدي ندارد و از وي مي خواهد که برود اما اين پرسش و پاسخ و اجازه خواستن براي ورود، مرتبه دوم و سوم هم تکرار مي شود و زماني که براي چهارمين بار فاطمه مي خواد که خواست سه مرتبه قبل را تکرار کنن رسول خدا خطاب به او مي گويد اي دخترم آنکس که پشت در است براي داخل شدن به هرخانه اي از کسي اجازه نمي گيرد  اما بدان  تو چقدر نزد خداوند عزيزي که برادرم عزرائيل براي ورود به خانه من از تو اجازه مي خواهد. برو و در را بگشا تا او آيد و جانم ستاند که در عالم ملکوت آن زيباي هستي بخش بي صبرانه منتظر من است .اما شايد بپرسي که چرا علي نرفت تا درب را گشايد، و جواب اين است که  سر مبارک رسول خدا بر دامان علي بود و آن دو در آخرين لحظات حضور دنيوي مشغول نجواي  عاشقانه بودن، دلدادگي عاشق و معشوق که وصفش در کلام نگنجد. و در امشب شبي آمد آن مالک الموت و خود نيز خجل از ملاقات، اما چه کند که  مامور است و بايد به تکليف عمل کند. و رسيد آن زمان که نبايد مي رسيد.

و رسيد شبي که صبحش براي حسن و حسين پربود از دلتنگي و اندو و اگر نبود اميد فرداي که خود نيز در محضر جدشان حاضر مي شدن، تحمل اين فراق جانکاه بود و طاقت فرسا. پس خدايا ما را هم نصرتي ده تا زماني که در محضر مبارک آن حضرت حاضر مي شويم خجل و سرافکنده نباشيم. و بگير دستمان را براي نجات از آتش دوزخ که حقا سخت آتشي است و سوزاننده . پس خدايا به حق آن امين ترين رسولت ما را از آتش دوزخ مصون بدار. آمين يا رب العالمين   

         صداي زنگ غافله اي مي آيد و .... 

صدای زنگ کاروان سکوت درد آور بیابان را بر هم میزند ،آفتاب پرده کجاوه را کنار میزند ، همه جا روشن می شود ، آری همین سرزمین بود ، به خوبی یادش می آید ، سرزمین جدائی و سکوت  . خدا را شکر که آن همه درد و غم پایان یافت ، چه حس غریبی است حس رسیدن ، و چه زیباست دیدار زینب با حسین ، دیداری سراسر شگفت ، دیداری به وسعت عشق ، دیداری به وسعت سپیدی موی زینب ، دیداری به وسعت دوری سر از تن ، آری شاید معنای عشق همین باشد :دوری سر از تن .

بوی عطر سیب آفتاب را وادار به طلوع میکند ، طلوعی به تیرگی غروب ، هنوز آثار ظلمت وتیرگی شب بر بدن آفتاب باقی است .حسین !؟ حسین جان ، کجائی عزیز خواهر ، دلم از فراغت پاره پاره شد ، کجائی برادر ؟ ببین چه قدر شکل مادر شده ام ، خوب می دانم چه قدر مادر را دوست داری ، به یاد داری نگاه مهربان مادر را شبهائی که با عطش از خواب میپریدی و میگفتی تشنه ام مادر ، تشنه !

راستی برادر ! کسی برایت آب آورد ...

حسین جان ، به خدا روی گفتن ندارم ! زینب امانت دار خوبی است ، اما چه می شود کرد که زهر نگاه کودکان شامی کشنده است . یادگارت را در سرزمین اسارت به یادگار گذاشته ام ، دیگر زمان جدایی پایان یافته .... پایان

از قبورهمه شهدا بوی سیب می آید ، مگر یک قبر کوچک که امانتی بزرگ را در بر دارد ! امانتی به شیرینی لبخند کودکان حسین علیه السلام ، مثل اینکه زائر این قبر متفاوت است ، آری درست است اینجا بوی یاس می آید ، زائر این قبر آسمانی است ، آسمانی با گوشه ای خاکی .

و چه نسبت قریبی است ، نسبت یاس و عباس...

زینب سلام الله علیها زمزمه  هنگام جدائی را به یاد می آورد :

چون چاره نیست می روم و می گذارمت                                                  

                       ای پاره پاره تن به خدا می سپارمت

وصف زندگي

شب آرامي بود
مي روم در ايوان، تا بپرسم از خود
زندگي يعني چه؟
مادرم سيني چايي در دست
گل لبخندي چيد ،هديه اش داد به من
خواهرم تکه ناني آورد ، آمد آنجا
لب پاشويه نشست
پدرم دفتر شعري آورد، تکيه بر پشتي داد
شعر زيبايي خواند ، و مرا برد، به آرامش زيباي يقين
:با خودم مي گفتم
زندگي، راز بزرگي است که در ما جاريست
زندگي فاصله آمدن و رفتن ماست
رود دنيا جاريست
زندگي ، آبتني کردن در اين رود است
وقت رفتن به همان عرياني؛ که به هنگام ورود آمده ايم
دست ما در کف اين رود به دنبال چه مي گردد؟
!!!هيچ
زندگي ، وزن نگاهي است که در خاطره ها مي ماند
شايد اين حسرت بيهوده که بر دل داري
شعله گرمي اميد تو را، خواهد کشت
زندگي درک همين اکنون است
زندگي شوق رسيدن به همان
فردايي است، که نخواهد آمد
تو نه در ديروزي، و نه در فردايي
ظرف امروز، پر از بودن توست
شايد اين خنده که امروز، دريغش کردي
آخرين فرصت همراهي با، اميد است
زندگي ياد غريبي است که در سينه خاک
به جا مي ماند
زندگي ، سبزترين آيه ، در انديشه برگ
زندگي، خاطر دريايي يک قطره، در آرامش رود
زندگي، حس شکوفايي يک مزرعه، در باور بذر
زندگي، باور درياست در انديشه ماهي، در تنگ
زندگي، ترجمه روشن خاک است، در آيينه عشق
زندگي، فهم نفهميدن هاست
زندگي، پنجره اي باز، به دنياي وجود
تا که اين پنجره باز است، جهاني با ماست
آسمان، نور، خدا، عشق، سعادت با ماست
فرصت بازي اين پنجره را دريابيم
در نبنديم به نور، در نبنديم به آرامش پر مهر نسيم
پرده از ساحت دل برگيريم
رو به اين پنجره، با شوق، سلامي بکنيم
زندگي، رسم پذيرايي از تقدير است
وزن خوشبختي من، وزن رضايتمندي ست
زندگي، شايد شعر پدرم بود که خواند
چاي مادر، که مرا گرم نمود
نان خواهر، که به ماهي ها داد
زندگي شايد آن لبخندي ست، که دريغش کرديم
زندگي زمزمه پاک حيات ست ، ميان دو سکوت
زندگي ، خاطره آمدن و رفتن ماست
لحظه آمدن و رفتن ما ، تنهايي ست
من دلم مي خواهد
قدر اين خاطره را دريابيم.

                                                     زنده یاد سهراب سپهري

چند نکته آموزنده 
بيهوده متاز که مقصد خاک است
هرگز براي خوشبختي، امروز و فردا نکن
 نماز وقت خداست آنرا به ديگران ندهيم
 هرگاه در اوج قدرت بودي به حباب فکر کن
 هر چه قفس تنگ تر باشد، آزادي شيرين تر خواهد بود
 دروغ مثل برف است که هر چه آنرا بغلتانند بزرگتر مي شود
 هرگز از کسي که هميشه با من موافق بود چيزي ياد نگرفتم
 خطا کردن يک کار انساني است، امّا تکرار آن يک کار حيوانيست
 دستي را بپذير که باز شدن را بهتر از مشت شدن آموخته است
 تنها موقعي حرف بزن كه ارزش سخنت بيش از سكوت كردن باشد
 هيچ زمستاني ماندني نيست، حتي اگر تمام شبهايش يلدا باشد
 مرد بزرگ، كسي است كه در سينه‌خود ، قلبي كودكانه داشته باشد
 سقف آرزوهايت را تا جائي بالا ببر كه بتواني چراغي به آن نصب كني
 دوست داشتن کسي که لايق دوست داشتن نيست اسراف محبت است
 هيچوقت نمي‌توانيد با مشت گره ‌کرده ، دست کسي را به گرمي فشورد
 نگاه ما به زندگي و کردار ما تعيين کننده ي حوادثي است که بر ما مي گذرد 
کاش در کتاب قطور زندگي سطري باشيم ماندني، نه حاشيه اي از ياد رفتني
 هر که منظور خود از غير خدا مي طلبد ، او گدايي است که حاجت ز گدا مي طلبد
 در برابرکسي که معناي پرواز را نمي فهمد هر چه بيشتر اوج بگيري کوچکتر خواهي شد

داشتم پَ نَه پَ می نوشتم یکی از همکارا دید وگفت: اینا رو تو نوشتی؟
گفتم: پَ نَه پَ   تو نوشتی من دارم پا ک نویسش می کنم.

بابام داشت می رفت نونوایی، دیدمش گفتم بابا می خوای بری نون بگیری؟
گفت: پَ نَه پَ  می خوام برم گوشت بگیرم. می خوام نون بگیرم دیگه این چه سئولیه که می پرسی 

مامانم صدام زد وگفت: بچه بیا برو تخم مرغ بخر . گفتم می خوای غذا درست کنی   
گفت: پَ نَه پَ  می خوام باش رکورد روپای بزنم تا تو کتاب گینس ثبتش کنن

داشتم با سرعت از راه پله پایین می رفتم، همسایه دید وگفت: عجله داری با این سرعت میری؟
گفتم: پَ نَه پَ  با آسانسور مسابقه روکم کنی گذاشتم ببینم کی زود تر پایین میرسه .

خوابیده بودم یه هو پسرم اومد بالا سرم و داد زد و گفت بابا خوابی؟
گفتم: پَ نَه پَ  رفته بودم زیر پتو ببینم ساعتم شب نما است یانه. ( بچه پررو)

ساعت 6 غروب اومدم خونه همسرم میگه الان اومدی؟
می گم پَ نَه پَ   ٢ ساعت پیش اومدم الان تکرارش داره پخش می شه.

زنگ زدم پیتزا فروشی سفارش پیتزا بدم، یارو میگه آقا پیتزا می خوای؟
میگم: پَ نَه پَ  زنگ زدم بگم برام کله پاچه بیاری با نوشابه بخوریم هی آرق بزنیم  

ماشین همسایه خاموش شده بود رفتم هلش بدم. می گم حسین آقا بزار تو دنده.
میگه بزنم دو، میگم پَ نَه پَ  بزن 1 ببینیم سریال شروع شده با هم ببینیم. 

رفتیم باغ وحش پسرم رفته کنار قفس شیر میگه بابا این شیره؟
میگم  پَ نَه پَ جلالیه گیرداده بچه های تحریریه  گرفتنش کردنش توقفس.

داشتم حلیم هم میزدم پسر داییم رسیده و میگه داری حلیم میزنی
گفتم پَ نَه پَ دارم پارو میزنم زوتر برسم ساحل تو در یا غرق نشم

داشتم تو پارک می دویدم رفیقم دیده می گه داری ورزش می کنی
میگم پَ نَه پَ سگا دنبالم کردن دارم از دستشون فرار می کنم.

با خونواده رفتیم باغ وحش جلوی قفس گوره خر رسیدیم دختره میگه بابا این گوره خره؟
میگم پَ نَه پَ الاغه  موقع خط کشی رو خط عابر پیاده واساده  این شکلی شده.
 
سرکلاس دانشگاه دیر رسیدم استاد مشغول درس دادن بود، می گم استاد کلاس شروع شده؟
میگه پَ نَه پَ داشتم برا بچه ها جک می گفتم منتظر شدیم تو بیایی با هم بخندیم      

داشتم راه پله رو جارو میزدم همسایه رسیده می گه شما داری جارو می کنی
میگم پَ نَه پَ  خودتی خبر نداری.   

رفتم داروخانه به داروخونه چی می گم کرم جی داری ؟ میگه برا ترک پا می خوای ؟
میگم پَ نَه پَ قوریمون ترک ورداشته می خوام به ترکش بمالم جوش بخوره  

 تا پَ نهَ پَ ای دیگه 

غربت عاشورا بردلم سنگيني مي کند

راستي که عاشورا روايتي غريبه. روايتي که هرسال چند روز مونده به اومدنش انگار تمام غمهاي عالم رو دلم سنگيني مي کنه و اين حس غليظ و غليظ تر مي شه و بعد هم فراموش مي شه تا سال بعد. 

روايتي که منو به ياد دوران کودکيم ميندازه ، روايتي که شباي سرد زمستون با کوچه هاي پر از برف و يخ زده رو  به خاطرم مياره که ته هيات زنجير ميزديم و هر دست رو که عوض مي کرديم اون يکي دستو  ها مي کرديم تا کمي گرم بشه و بتونيم سنگيني زنجير رو  رو دوشمون بکشيم. اما هر شب که به عاشورا نزديکتر مي شديم شور و اشتياقمون براي رفتن به هيات و زنجيرزني بيشتر و بيشتر مي شد ، اونم تو اون شبهاي سردِ سردِ سرد . و اين اشتياق هر سال بيشتر مي شد. اما حالا که بزرگ شديم و به  قول معروف واقعيت محرم و عاشورا رو بيشتر درک کرديم نيمدونم چرا تو اين ايام احساس غربت مي کنم  و هرچي به ايام تاسوعا و عاشوراي حسيني نزديکتر مي شيم اين حس غريبتر مي شه .

نمي دونم، شايد مال اينه که دنياي مادي جلو چشمامونو گرفته. شايد فکرمي کنيم فلسفه عاشورا رو خوب درک کرديم و ديگه فول شديم و يا هزار دليل ديگه. اما اينو خوب مي دونم ديگه اون عزادار کوچلويي نيستيم که توگرما و سرما براي رسيدن عاشورا سر از پا نمي شناختيم و شور و حال ديگه اي داشتيم.

و فکر مي کنم اين حس غريب در اين ايام که هي با نزديک تر شدن با عاشورا بيشتر مي شه، بخاطر اين پرده مادي ست که جلوي چشامو نو گرفته.

بغض گلوم رو گرفته و ديگه نه ميتونم بنويسم و يا فکر کنم. اما کلام آخر ...

خدايا عاشورا رو از ما نگير، خدايا دلمون رو حسيني کن و غيرتمون رو عاشورايي، خدايا پردهاي غفلت رو از ديدگان دلمون کنار بزن تا آسمان آبي رو ببينيم و ابرهاي سياهي رو از خودموم دور کنيم .

و خدايا مهدي(عج) حسينمون رو برسون که بد جوري دلتنکشيم.

روايتي از بزرگترين وشگفت انگيزترين حمله هوايي با فانتوم

ايران در طول جنگ همواره از پشتيباني اطلاعاتي و تکنولوژيکي غرب محروم بود و اغراق نيست اگر اين عمليات را که در زمان خود بهت و حيرت بسياري از کارشناسان نظامي غرب را موجب شده بود يکي از شگفت انگيزترين و قاطع­ترين نبردهاي هوايي جهان بدانيم.
حمله هوايي به پايگاه نظامي الوليد: عمليات اچ 3 يکي از بزرگترين عملياتهاي هوايي دنياست که به نام فانتومها ثبت شده است.
 و اما بقیه ماجرا .....